Modelspoorbaan: inleiding
Zo ben ik met treintjes begonnen
Toen ik ongeveer acht jaar oud was kregen mijn broer en ik van Sinterklaas een Märklin
H0 beginset. Dat setje bestond uit een tenderlocje BR89, 2 wagentjes,
rails om een railovaaltje uit te leggen en een trafo. Ik herinner mij er
weinig van, maar we hebben daar ongetwijfeld leuk mee gespeeld.
Zo rond mijn veertiende verjaardag kocht mijn vader een compleet opgebouwde modelbaan
(Märklin) voor mijn broer en mij. Vooral ik heb mij daarop uitgeleefd
door alles te veranderen en opnieuw te bebouwen.
Jarenlang heb ik er plezier van gehad tot de modelbaan
te veel ruimte ging innemen op mijn kamer, toen heb ik alles afgebroken.
Van deze modelbaan heb ik geen foto's, maar wel andere herinneringen (zie pagina
"Historie").
Een herinnering aan de oude modelbaan die begin 1980 werd afgebroken: een Märklin
stoomlocje plus twee goederenwagens.
Meer informatie over deze oude modelbaan op pagina
"Historie".
Pas rond mijn dertigste heb ik de treintjeshobby opnieuw voorzichtig opgepakt.
Alle Märklin-spullen heb ik weggegeven. Ik had namelijk genoeg van de luidruchtige Märklin
locjes die destijds bij omkeren van de rijrichting allerlei vreemde bokkensprongen maakten,
had geen zin om de metalen rails te ontroesten en wilde met voornamelijk Nederlands materieel
gaan rijden en dan bieden de fabrikanten van gelijkstroomloc's een groter assortiment.
Ik ben dus begonnen met een gelijkstroombaan met Roco-rails (het oude type) en om te beginnen
Lima-treintjes (vanwege de kosten). Spoorbreedte H0 ben ik trouw gebleven.
Nadat ik een eigen huis had gekocht was er ruimte om een baan definitief op te stellen.
Een
meertreinensysteem trok mij wel aan en ik ben ijverig begonnen met het
zelf bouwen van het Edits-systeem (gebaseerd op Motorola-decoders) van
het Elektronicablad Elektuur. Ik heb een aantal locdecoders gebouwd, wisseldecoders
en een dikke voeding. De besturing deed ik niet met de EDITS-controller,
maar met een eigen microcontrollerbordje (gebaseerd op de Phytec miniModul-535)
voorzien van eigen software (in 8051-machinetaal) en PC-besturing (ook
een zelf geschreven programma in TurboPascal). Het functioneerde redelijk,
maar het systeem was wel storingsgevoelig. En sloot absoluut niet aan op
enige standaard.
Het microcontrollerboard dat ik destijds gebruikte voor mijn zelfbouw
meertreinenbesturingssysteem heb ik nog altijd bewaard, maar ik zal het
voor dat doel nooit meer gebruiken.
Begin jaren negentig kwamen er enkele meertreinenbesturingssystemen op de markt die
gebaseerd waren op de internationale DCC-standaard.
Dat leek mij wel wat en ik heb in 1997 de knoop doorgehakt, heb EDITS vaarwel
gezegd en ben met "Digital plus by Lenz" begonnen. Na een (on)behoorlijke investering
in Lenz-spullen, veel locomotieven, treinstellen en wagens van Roco en Fleischmann,
heb ik een kleine modelbaan opgebouwd.
Omdat
ik niet tevreden was met de rijmogelijkheden (het hoofdtraject was voornamelijk
enkelsporig) ben ik in januari 2000 begonnen met een nieuwe baan. En daarmee
ben ik nog steeds bezig. De rails liggen er en de baan is inmiddels volledig
geautomatiseerd met voornamelijk Lenz-spullen waaronder een PC-interface.
Programma Koploper op de PC zorgt ervoor dat de treintjes veilig rondrijden
terwijl ik toekijk. De scenery is eveneens voor een groot deel gereed.
Is de baan hiermee af? Nee, er blijft nog genoeg om te doen.
En dat is maar goed ook, want het bezig zijn en blijven op en rond de modelspoorbaan is één van de leukste
kanten van de modelspoorbaan-hobby.
Mijn huidige modelbaan in vogelvlucht.
